Ένας άνδρας με το όνομα Zach Clark κατάφερε να καταχωρήσει νόμιμα τον πρώτο στον κόσμο σιγαστήρα όπλου κατασκευασμένο από πατάτα, σύμφωνα με έγγραφα του Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives (ATF) που εξασφάλισε το The Reload. Ο Clark περιέγραψε την ενέργεια ως μια πράξη «αντίστασης» στον National Firearms Act (NFA), σχολιάζοντας ότι ο νόμος είναι «λίγο… αστεία υπόθεση».
Η κατοχύρωση του σιγαστήρα πατάτας έρχεται μετά τη μείωση του φόρου καταχώρησης σιγαστήρων σε $0, στο πλαίσιο του One Big Beautiful Bill της κυβέρνησης Trump. Η αλλαγή αυτή, σε συνδυασμό με τη νέα ψηφιοποιημένη διαδικασία του ATF, οδήγησε σε μαζικές εγγραφές σιγαστήρων. Σύμφωνα με το National Shooting Sports Foundation, μόνο την 1η Ιανουαρίου 2026 υποβλήθηκαν περίπου 150.000 ηλεκτρονικές αιτήσεις, αριθμός 60 φορές μεγαλύτερος σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς ($200/εγγραφή).
Ο Clark ακολούθησε τη νόμιμη διαδικασία για κατασκευή και εγγραφή αυτοσχέδιου σιγαστήρα. Δήλωσε ότι δεν κρατούσε πατάτες στο σπίτι μέχρι να εγκριθεί η αίτησή του, προκειμένου να είναι σαφές ότι η κατασκευή δεν είχε ξεκινήσει πριν την έγκριση.
«Έχω ήδη το σειριακό μεταλλικό δίσκο και την πατάτα, αλλά δεν τα έχω ενώσει ακόμα», είπε ο Clark, προσθέτοντας ότι η ATF καθορίζει «buffer» κατασκευής για τέτοιες αιτήσεις. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η ATF ενέκρινε δύο από τους τρεις σιγαστήρες πατάτας που υπέβαλε (Tate001 και Tate002), ενώ ο τρίτος (Samwise01) απορρίφθηκε.
Ο Clark σημείωσε ότι ο σιγαστήρας πατάτας κατασκευάζεται παρόμοια με 3D εκτυπωμένα σχέδια, χρησιμοποιώντας μεταλλικό δίσκο, εποξική ρητίνη και σφράγιση για τη σειριακή σήμανση. Το αποτέλεσμα είναι λειτουργικό ως «σιγαστήρας» με όρους NFA, ανεξάρτητα από το αν μειώνει σημαντικά τον θόρυβο.
Παρά το αστείο υπόβαθρο, η νομική πλευρά είναι σοβαρή. Ο δικηγόρος όπλων Matt Larosiere επισημαίνει ότι οποιαδήποτε συσκευή χρησιμοποιείται για «μείωση του ήχου πυροβόλου όπλου» θεωρείται σιγαστήρας, ακόμα και αν πρόκειται για πατάτα ή μαξιλάρι. Ο Clark τόνισε ότι η ενέργειά του είναι μια μορφή θεατρικής διαμαρτυρίας για το εύρος των κανονισμών της ATF και τονίζει ότι προσπαθεί να δείξει πόσο παράδοξη μπορεί να είναι η εφαρμογή τους.
Σε περίπτωση που η ATF αποφασίσει να ανακαλέσει την έγκρισή του, ο Clark δεν ανησυχεί, λέγοντας ότι θα μπορούσε απλά να ψήσει την πατάτα για δείπνο και να διατηρήσει το χιούμορ της κατάστασης.
Η υπόθεση του Clark αποτελεί παράδειγμα δημιουργικής πολιτικής διαμαρτυρίας και φωτίζει με έναν ανάλαφρο τρόπο τα νομικά κενά και τις αστείες πτυχές της εφαρμογής του NFA στις ΗΠΑ.
