Κάθε φορά που πλησιάζει η κυκλοφορία ενός νέου Call of Duty, η κοινότητα των gamers χωρίζεται στα δύο. Από τη μία πλευρά είναι εκείνοι που περιμένουν με ανυπομονησία την ετήσια δόση αδρεναλίνης και από την άλλη εκείνοι που στέκονται σκεπτικοί απέναντι σε ένα franchise που συχνά κατηγορείται για επανάληψη. Φέτος, όμως, η κατάσταση με το Call of Duty: Black Ops 7 είναι διαφορετική. Παρά το γεγονός ότι κυκλοφορεί μόλις έναν χρόνο μετά το Black Ops 6, η δουλειά της Treyarch και της Raven Software δεν μοιάζει σε καμία περίπτωση με βιαστικό συμπλήρωμα, αλλά με ένα «θηρίο» περιεχομένου που προσπαθεί να αγκαλιάσει ταυτόχρονα το παρελθόν και το μέλλον, αν και μερικές φορές σκοντάφτει στις ίδιες του τις φιλοδοξίες.
Η πρώτη επαφή με το παιχνίδι προκαλεί δέος, αλλά και έναν μικρό πονοκέφαλο, κυρίως λόγω του τεράστιου μεγέθους εγκατάστασης που αγγίζει τα 260 GB. Αυτό το νούμερο αντικατοπτρίζει τον τεράστιο όγκο δεδομένων, αλλά και μια δυσκίνητη δομή που απαιτεί διαρκή online σύνδεση για κάθε πτυχή του παιχνιδιού. Όταν όμως ξεπεράσεις το τεχνικό αυτό εμπόδιο, ανακαλύπτεις μια εμπειρία που χωρίζεται σε τρεις μεγάλους πυλώνες, καθένας από τους οποίους κουβαλάει τη δική του προσωπικότητα, αν και δεν καταφέρνουν όλοι να φτάσουν στο ίδιο επίπεδο ποιότητας και συνοχής.
Όταν η πραγματικότητα συναντά τον εφιάλτη
Το Campaign του Black Ops 7 αποτελεί μια άμεση συνέχεια των γεγονότων του προηγούμενου τίτλου, μεταφέροντάς μας στο έτος 2035. Εδώ η Raven Software αποφάσισε να ρισκάρει, εγκαταλείποντας την παραδοσιακή κατασκοπευτική ατμόσφαιρα για χάρη ενός ψυχολογικού θρίλερ με έντονα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας. Η ιστορία επικεντρώνεται στην ομάδα Specter One, υπό την καθοδήγηση του David Mason. Το κεντρικό σημείο του σεναρίου είναι ο ιός Cradle, ένα παθογόνο που προκαλεί παραισθήσεις και κοινή ψύχωση. Αυτή η επιλογή επιτρέπει στους δημιουργούς να ξεφύγουν από τα όρια ενός στρατιωτικού shooter, προσφέροντας στιγμές που θυμίζουν survival horror, με αποστολές που εξελίσσονται μέσα στο μυαλό των χαρακτήρων.
Ωστόσο, το campaign είναι ίσως ο πιο αδύναμος κρίκος του πακέτου. Ο σχεδιασμός του είναι προσανατολισμένος σχεδόν αποκλειστικά στο συνεργατικό παιχνίδι (co-op), γεγονός που καταστρέφει την εμπειρία για τον solo παίκτη. Αν παίξετε μόνοι σας, θα παρατηρήσετε αφηγηματικές ασυνέπειες, όπως cutscenes που αναφέρονται σε χαρακτήρες που απλώς δεν υπάρχουν δίπλα σας κατά τη διάρκεια της μάχης. Επιπλέον, η δομή των αποστολών θυμίζει περισσότερο arcade εμπειρία με loot boxes και εχθρούς με μπάρες ζωής, κάτι που αφαιρεί την κινηματογραφική αίσθηση που παραδοσιακά χαρακτήριζε τη σειρά Black Ops.
Multiplayer: Η επιστροφή στην ισορροπία!
Περνώντας στο Multiplayer, οι ειδήσεις είναι σαφώς πιο ευχάριστες. Η Treyarch φαίνεται πως άκουσε τα παράπονα και προχώρησε σε μια γενναία αλλαγή στο σύστημα Matchmaking (SBMM). Πλέον, η προτεραιότητα δίνεται στο ping, περιορίζοντας το αυστηρό skill-based σύστημα σε συγκεκριμένα playlists. Αυτό χαρίζει στο Multiplayer μια αίσθηση φρεσκάδας και ελευθερίας που είχε χαθεί, κάνοντας τα lobbies να μοιάζουν πιο «ανθρώπινα». Το νέο σύστημα Omnimovement είναι η φυσική εξέλιξη της κίνησης, προσφέροντας wall jumps και μια ταχύτητα που κάνει το gameplay απίστευτα ανταποδοτικό, αν και απαιτεί χρόνο εξοικείωσης.
Το παιχνίδι λανσάρεται με μια πλούσια γκάμα χαρτών 6v6, οι οποίοι στην πλειονότητά τους ακολουθούν το επιτυχημένο design των τριών διαδρόμων. Παράλληλα, το νέο Skirmish mode προσφέρει μάχες 20v20, αν και προς το παρόν πάσχει από σοβαρή έλλειψη περιεχομένου, διαθέτοντας μόνο δύο χάρτες. Η συνολική εμπειρία του Multiplayer είναι στιβαρή, με το σύστημα προόδου να είναι το πιο βαθύ που έχουμε δει ποτέ, επιτρέποντας στους παίκτες να κερδίζουν ανταμοιβές παίζοντας οποιοδήποτε mode, ακόμα και το campaign.
Για τους λάτρεις των Zombies, το Black Ops 7 προσφέρει έναν εξαιρετικό συνδυασμό νοσταλγίας και νέων ιδεών. Ο χάρτης Ashes of the Damned αποτελεί την πνευματική συνέχεια του TranZit, με το αναβαθμίσιμο φορτηγάκι “Ol’ Tessie” να κλέβει την παράσταση. Η επιστροφή του κλασικού Survival mode και του Dead Ops Arcade 4 συνθέτουν ένα πακέτο που θα κρατήσει τους fans απασχολημένους για καιρό. Δυστυχώς όμως, η απόφαση να κλειδωθεί το Directed Mode για αργότερα στερεί από τους νέους παίκτες μια απαραίτητη βοήθεια στο λανσάρισμα.
Το νέο Endgame mode, μια PvE extraction εμπειρία σε έναν τεράστο χάρτη, είναι γεμάτο προοπτικές αλλά και προβλήματα. Ενώ το σύστημα προόδου των operators είναι εξαιρετικό, υπάρχουν σοβαρές αναφορές για bugs που διαγράφουν την πρόοδο των παικτών μετά από τυχαίες αποσυνδέσεις. Αυτό το “game-breaking” ζήτημα, σε συνδυασμό με την always-online απαίτηση, αμαυρώνει μια κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρουσα προσθήκη που προσπαθεί να γεμίσει το κενό των DMZ και MWZ.
Η ισχύς της IW Engine και οι… αδυναμίες της!
Στο τεχνικό κομμάτι, το Black Ops 7 χρησιμοποιεί την τελευταία έκδοση της IW Engine, αποδίδοντας οπτικά αποτελέσματα που σε πολλές περιπτώσεις κόβουν την ανάσα, αλλά όχι χωρίς τίμημα. Η ανάλυση των textures είναι κορυφαία, ειδικά στα μοντέλα των όπλων και των χαρακτήρων, ενώ ο φωτισμός σε πραγματικό χρόνο αναδεικνύει τις φουτουριστικές επιφάνειες του 2035 με εντυπωσιακές αντανακλάσεις. Στο PC, η υποστήριξη για DLSS 3.5 και FSR 3 εξασφαλίζει υψηλά framerates, όμως παρατηρήσαμε έντονα animation stutters στους εχθρούς κατά τη διάρκεια του campaign, καθώς και ορισμένα memory leaks σε παρατεταμένα sessions στο Endgame mode.
Ο ήχος παραμένει το «δυνατό χαρτί» της σειράς, με το 3D audio να προσφέρει εξαιρετικό πλεονέκτημα στο Multiplayer, επιτρέποντάς σου να ακούσεις με ακρίβεια τα βήματα πίσω από τοίχους. Οι εκρήξεις έχουν βάθος και τα ηχητικά εφέ του ιού Cradle προσθέτουν μια ανατριχιαστική στρώση ατμόσφαιρας. Ωστόσο, η απαίτηση για “always-online” σύνδεση δημιουργεί τεχνικά προβλήματα ακόμα και στο single-player, όπου μια μικρή πτώση στην ποιότητα του δικτύου μπορεί να προκαλέσει “stuttering” ή ακόμα και ολική έξοδο από την αποστολή, κάτι που θεωρούμε απαράδεκτο για μια εμπειρία που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι offline.
Μια φιλόδοξη αλλά άνιση εμπειρία
Κλείνοντας, το Call of Duty: Black Ops 7 είναι μια «γεμάτη» εμπειρία που σίγουρα θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του Multiplayer και των Zombies, αλλά η αδύναμη αφήγηση και τα τεχνικά προβλήματα στο λανσάρισμα του στερούν την κορυφή. Είναι ένα παιχνίδι που απλώνεται σε πάρα πολλά μέτωπα ταυτόχρονα, καταφέρνοντας να διαπρέψει σε ορισμένα, αλλά αφήνοντας μια αίσθηση ημιτελούς δουλειάς σε άλλα. Η Treyarch παρέδωσε το πιο βαθύ progression system στην ιστορία του franchise, όμως η συνολική βαθμολογία πιέζεται προς τα κάτω από τα bugs του Endgame, αλλά και τον αμφιλεγόμενο σχεδιασμό του Campaign. Αν ψάχνετε για το επόμενο μεγάλο competitive shooter σας, το Call of Duty: Black Ops 7 είναι εδώ, αλλά προετοιμαστείτε για μερικές «παιδικές ασθένειες» που ελπίζουμε να διορθωθούν με τα μελλοντικά updates.
Ανάπτυξη: Treyarch / Raven Έκδοση: Activision
The Good
- Κορυφαίο σύστημα προόδου (Prestige & Global XP)
- Βελτιωμένο Matchmaking
- Εξαιρετικό Zombies mode με δόσεις νοσταλγίας
The Bad
- Φτωχό campaign σχεδιασμένο μόνο για Co-op
- Σοβαρά bugs
- Ελλειπές content στο Skirmish
*****
ΓΡΑΦΙΚΑ: 85%
ΗΧΟΣ: 83%
GAMEPLAY: 67%
ΑΝΤΟΧΗ: 80%
ΓΕΝΙΚΑ: 79%
