Μια πρόσφατη βρετανική έρευνα από την οργάνωση Male Allies UK έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό σχετικά με τη σχέση των εφήβων αγοριών με την τεχνητή νοημοσύνη και τις επιπτώσεις της στις κοινωνικές τους δεξιότητες και το μέλλον τους στην αγορά εργασίας. Σύμφωνα με τα ευρήματα, περίπου το 20% των αγοριών ηλικίας 12–16 ετών γνωρίζουν συνομηλίκους τους που «συνάπτουν σχέσεις» με AI chatbots, ενώ πάνω από τους μισούς δηλώνουν ότι προτιμούν τέτοιες ψηφιακές σχέσεις επειδή προσφέρουν πλήρη έλεγχο στην επικοινωνία.
Η βασική ελκυστικότητα αυτών των AI «συντρόφων» είναι απλή: δεν υπάρχει απόρριψη, διαφωνία ή συναισθηματική σύγκρουση. Οι συνομιλίες είναι πάντα ευχάριστες, προσαρμοσμένες στις επιθυμίες του χρήστη και χωρίς την αβεβαιότητα που συνοδεύει τις ανθρώπινες σχέσεις. Για πολλούς εφήβους, αυτό μοιάζει με μια εύκολη και ασφαλή λύση σε μια περίοδο ζωής που συνήθως χαρακτηρίζεται από κοινωνική πίεση και ανασφάλεια.
Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτή η τάση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες. Ο Pierluigi Casale από το OPIT τονίζει ότι οι ανθρώπινες σχέσεις περιλαμβάνουν «τριβές» όπως διαπραγμάτευση, συμβιβασμό, ενσυναίσθηση και διαχείριση απόρριψης—δεξιότητες που δεν καλλιεργούνται όταν η επικοινωνία γίνεται αποκλειστικά με ένα σύστημα που συμφωνεί συνεχώς. Αυτές οι ικανότητες δεν είναι σημαντικές μόνο για προσωπικές σχέσεις, αλλά και για κάθε επαγγελματικό περιβάλλον.
Αντίστοιχα, ο Raoul V. Kübler από το ESSEC Business School επισημαίνει ότι οι νέοι μπορεί ασυνείδητα να εκπαιδεύονται σε μια λογική όπου οι σχέσεις δεν απαιτούν προσπάθεια ή αμοιβαίες υποχωρήσεις. Αυτό, όπως υπογραμμίζει, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές δυσκολίες όταν οι ίδιοι αυτοί νέοι βρεθούν σε εργασιακά περιβάλλοντα όπου η συνεργασία και η διαχείριση διαφωνιών είναι απαραίτητες.
Επιπλέον, η Alessia Paccagnini από το UCD σημειώνει ότι οι πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις αποτελούν βασικό δίκτυο κοινωνικών και επαγγελματικών ευκαιριών. Μέσα από φιλίες, συνεργασίες και προσωπικές επαφές δημιουργούνται διασυνδέσεις που αργότερα οδηγούν σε δουλειές και επαγγελματική εξέλιξη—κάτι που δεν μπορεί να αντικαταστήσει ένας αλγόριθμος.
Το βασικό ανησυχητικό σενάριο που προκύπτει είναι ότι μια γενιά που μεγαλώνει με AI «συντρόφους» μπορεί να αποκτήσει άνεση με την τεχνολογία, αλλά να στερηθεί κρίσιμες κοινωνικές δεξιότητες. Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει στο μέλλον εργαζόμενους λιγότερο προετοιμασμένους για συνεργασία, ηγεσία και διαπραγμάτευση, αναγκάζοντας τις επιχειρήσεις να επενδύσουν σε εκπαίδευση βασικών διαπροσωπικών δεξιοτήτων.
