Όταν μιλάμε σήμερα για συνδέσεις USB, οι περισσότεροι σκέφτονται το κλασικό USB-A ή το σύγχρονο USB-C. Υπάρχει όμως ένας τρίτος τύπος που για δεκαετίες βρισκόταν παντού, χωρίς ποτέ να αποκτήσει την ίδια δημοφιλία: το USB-B.
Παρότι πολλοί θεωρούν ότι η μετάβαση έγινε από το USB-A απευθείας στο USB-C, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Τα USB-A και USB-B παρουσιάστηκαν μαζί το 1996, όταν η τεχνολογία USB δημιουργήθηκε για να αντικαταστήσει το χάος των διαφορετικών ιδιόκτητων θυρών και καλωδίων που χρησιμοποιούσαν οι κατασκευαστές υπολογιστών.
Ο ρόλος του USB-B, όμως, δεν ήταν ποτέ να αντικαταστήσει το USB-A. Αντίθετα, σχεδιάστηκε για να λειτουργεί ως σύνδεση ανάμεσα σε έναν υπολογιστή (host) και μια περιφερειακή συσκευή, όπως εκτυπωτές, σαρωτές και εξωτερικούς σκληρούς δίσκους.
Η λογική πίσω από αυτή τη διαφορετική σχεδίαση ήταν πρακτική. Με δύο διαφορετικούς τύπους θυρών, οι χρήστες δεν μπορούσαν εύκολα να συνδέσουν δύο συσκευές που είχαν τον ίδιο ρόλο μεταξύ τους, όπως δύο υπολογιστές ή δύο περιφερειακά. Παράλληλα, η αρχιτεκτονική του USB εξασφάλιζε ότι η παροχή ρεύματος γινόταν συνήθως από τον υπολογιστή προς τη συσκευή.
Το USB-B ξεχωρίζει εύκολα χάρη στο τετράγωνο και μεγαλύτερο βύσμα του. Αυτή η σχεδίαση ήταν ιδανική για μεγάλες σταθερές συσκευές, όμως έγινε πρόβλημα όταν η αγορά άρχισε να στρέφεται προς μικρότερα και φορητά gadgets. Κινητά τηλέφωνα, MP3 players και μικρές ηλεκτρονικές συσκευές χρειάζονταν πιο compact λύσεις, οδηγώντας στη δημιουργία των Mini USB και αργότερα Micro USB.
Σήμερα, το USB-C έχει γίνει το κυρίαρχο πρότυπο επειδή προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα: είναι μικρότερο, μπορεί να τοποθετηθεί και από τις δύο πλευρές, υποστηρίζει υψηλότερες ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων, μεγαλύτερη ισχύ φόρτισης και δυνατότητες όπως μεταφορά εικόνας μέσω USB4 και Thunderbolt.
Ωστόσο, το USB-B δεν έχει εξαφανιστεί. Ακόμη χρησιμοποιείται σε πολλούς εκτυπωτές, επαγγελματικό μουσικό εξοπλισμό και άλλες περιφερειακές συσκευές. Ο βασικός λόγος είναι η συμβατότητα. Πολλές επιχειρήσεις και χρήστες έχουν ήδη εγκατεστημένο εξοπλισμό που λειτουργεί άψογα και δεν υπάρχει πρακτικό κέρδος από την αλλαγή ενός αξιόπιστου συνδέσμου.
Επιπλέον, η σταθερή και ασφαλής σύνδεση του USB-B αποτελεί πλεονέκτημα σε συσκευές που παραμένουν συνδεδεμένες για μήνες ή χρόνια.
Έτσι, το USB-B δεν απέτυχε ποτέ πραγματικά. Απλώς δεν σχεδιάστηκε για να γίνει το βύσμα που θα βλέπαμε παντού. Ήταν ένας εξειδικευμένος σύνδεσμος με συγκεκριμένο σκοπό — και μετά από σχεδόν 30 χρόνια συνεχίζει να υπηρετεί ακριβώς αυτόν τον ρόλο.
