Η ραγδαία άνοδος κυβερνοαπειλών που αξιοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη οδηγεί επιχειρήσεις και κυβερνήσεις σε μαζικές επενδύσεις σε ενιαίες πλατφόρμες ασφάλειας. Σύμφωνα με τη νέα πρόβλεψη του Worldwide Security Spending Guide της IDC, οι συνολικές δαπάνες για κυβερνοασφάλεια αναμένεται να φθάσουν τα 308 δισ. δολάρια το 2026, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 11,8%. Η ανοδική αυτή πορεία δεν αναμένεται να ανακοπεί τα επόμενα χρόνια, καθώς η αγορά εκτιμάται ότι θα αγγίξει τα 430 δισ. δολάρια έως το 2029.
Η ενίσχυση των επενδύσεων συνδέεται άμεσα με την αυξανόμενη υιοθέτηση ενοποιημένων πλατφορμών κυβερνοασφάλειας που αξιοποιούν τεχνητή νοημοσύνη. Οι επιχειρήσεις επιδιώκουν πλέον να αντικαταστήσουν τα απομονωμένα εργαλεία προστασίας με ολοκληρωμένες αρχιτεκτονικές ασφάλειας που προσφέρουν καλύτερη ορατότητα, αυτοματοποίηση στην απόκριση σε περιστατικά και ισχυρότερη προστασία δεδομένων και ταυτοτήτων σε υβριδικά και cloud περιβάλλοντα.
Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της αγοράς το 2026 θα διαδραματίσει το λογισμικό ασφάλειας, το οποίο αναμένεται να αποτελέσει τη μεγαλύτερη τεχνολογική κατηγορία, αντιπροσωπεύοντας περισσότερο από το 50% της συνολικής δαπάνης. Τα συστήματα Identity and Access Management, οι λύσεις Endpoint Security και τα εργαλεία Security Analytics θα συγκεντρώσουν πάνω από το μισό της παγκόσμιας δαπάνης για λογισμικό ασφάλειας μέσα στο έτος.
Πώς κατανέμονται οι δαπάνες ασφαλείας
Το λογισμικό θα αποτελέσει επίσης τη ταχύτερα αναπτυσσόμενη κατηγορία τεχνολογίας το 2026, με εκτιμώμενο ετήσιο ρυθμό αύξησης 14%. Σημαντική ανάπτυξη αναμένεται και στον τομέα των υπηρεσιών ασφάλειας, ο οποίος προβλέπεται να σημειώσει επίσης διψήφια αύξηση μέσα στη χρονιά.
Μεταξύ των επιμέρους τεχνολογιών, οι πλατφόρμες Cloud Native Application Protection Platform (CNAPP), οι λύσεις Identity and Access Management και τα συστήματα Information and Data Security αναμένεται να παρουσιάσουν τις υψηλότερες επιδόσεις. Πρόκειται για τεχνολογίες που λειτουργούν ως βασική γραμμή άμυνας για την προστασία των workloads τεχνητής νοημοσύνης, την ταυτοποίηση ενός ολοένα αυξανόμενου «μη ανθρώπινου εργατικού δυναμικού» εφαρμογών και αυτοματισμών και τη διασφάλιση δεδομένων σε ένα περιβάλλον απειλών που ενισχύονται από την ίδια την AI.
Στον τομέα των υπηρεσιών, οι Managed Security Services εκτιμάται ότι θα καταγράψουν τη μεγαλύτερη αύξηση, καθώς επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη πολυπλοκότητα των κυβερνοαπειλών σε συνδυασμό με την παγκόσμια έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού κυβερνοασφάλειας.
Ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές
Σε γεωγραφικό επίπεδο, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παραμείνουν η μεγαλύτερη αγορά ασφάλειας παγκοσμίως το 2026, με συνολικές δαπάνες που αναμένεται να φθάσουν τα 150 δισ. δολάρια. Η ισχυρή αυτή επίδοση συνδέεται κυρίως με τις επενδύσεις που πραγματοποιούν οι κλάδοι των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, της υγείας και του δημόσιου τομέα.
Η Δυτική Ευρώπη θα καταλάβει τη δεύτερη θέση με δαπάνες 69 δισ. δολαρίων, εξέλιξη που αποδίδεται στην αυστηροποίηση του κανονιστικού πλαισίου και στην ανάγκη συμμόρφωσης με ρυθμίσεις όπως οι NIS2, DORA και AI Act. Στην τρίτη θέση θα βρεθεί η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού και Ιαπωνίας με δαπάνες 26 δισ. δολαρίων, καθώς η ταχεία ψηφιακή μετάβαση και η υιοθέτηση cloud τεχνολογιών δημιουργούν αυξημένες ανάγκες προστασίας.
Σε επίπεδο κλάδων, οι τραπεζικές υπηρεσίες, οι κεντρικές κυβερνήσεις, οι κεφαλαιαγορές, οι τηλεπικοινωνίες και οι πάροχοι υπηρεσιών υγείας θα αποτελέσουν τους πέντε μεγαλύτερους επενδυτές σε λύσεις κυβερνοασφάλειας το 2026, συγκεντρώνοντας μαζί πάνω από το ένα τρίτο των συνολικών δαπανών. Ιδιαίτερα δυναμική ανάπτυξη αναμένεται στους κλάδους των κεφαλαιαγορών, των media και entertainment και των εταιρειών λογισμικού και υπηρεσιών πληροφορικής.
Την ίδια στιγμή, οι κλάδοι αεροδιαστημικής, άμυνας και υψηλής τεχνολογίας ενισχύουν επίσης τις επενδύσεις τους για την προστασία πνευματικής ιδιοκτησίας και ευαίσθητων δεδομένων, καθώς αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο κυβερνοκατασκοπείας και επιθέσεων από κρατικούς φορείς. Η ασφάλεια εφοδιαστικής αλυσίδας και η διαχείριση κινδύνων τρίτων μερών παραμένουν κρίσιμοι παράγοντες σε σύνθετα διεθνή παραγωγικά οικοσυστήματα.
