Η τεχνητή νοημοσύνη δεν περιορίζεται πλέον στο να απαντά σε ερωτήσεις και να εκτελεί εντολές. Καθώς τα chatbot διατηρούν πληροφορίες από προηγούμενες συνομιλίες, μπορούν να σχηματίζουν ολοένα πιο λεπτομερή εικόνα για την προσωπικότητα, τις προτιμήσεις και τις πεποιθήσεις των χρηστών τους. Αυτή η εξέλιξη, που προσφέρει μια πιο εξατομικευμένη εμπειρία, εγείρει παράλληλα σοβαρά ερωτήματα για την ιδιωτικότητα και τον έλεγχο των προσωπικών δεδομένων.
Νέα έρευνα, η οποία παρουσιάστηκε στο ACM Web Conference 2026 και πραγματοποιήθηκε από ομάδα επιστημόνων στη Γερμανία, την Ινδία και την Ολλανδία, εξέτασε τον τρόπο με τον οποίο το ChatGPT καταγράφει και αξιοποιεί πληροφορίες από τις συνομιλίες του με τους χρήστες. Οι ερευνητές ανέλυσαν ιστορικά συνομιλιών από 80 πραγματικούς χρήστες, οι οποίοι είχαν αποκτήσει πρόσβαση στα δεδομένα τους μέσω της ευρωπαϊκής νομοθεσίας περί προστασίας προσωπικών δεδομένων.
Συνολικά, εντοπίστηκαν 2.050 καταχωρίσεις μνήμης από τις αλληλεπιδράσεις 65 χρηστών. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 96% των αναμνήσεων είχε δημιουργηθεί με πρωτοβουλία του chatbot, χωρίς να έχει προηγηθεί ρητή επιλογή του χρήστη για κάθε πληροφορία που αποθηκεύτηκε. Παράλληλα, το 28% των καταχωρίσεων περιείχε προσωπικά δεδομένα, όπως αυτά ορίζονται από τον ευρωπαϊκό Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων (GDPR), ενώ το 52% περιλάμβανε πληροφορίες που οι ερευνητές χαρακτήρισαν ψυχολογικές εκτιμήσεις.
Ορισμένες από αυτές τις εκτιμήσεις, μάλιστα, ενδέχεται να βασίζονται σε υποθέσεις. Για παράδειγμα, όταν ένας χρήστης ζήτησε προτάσεις για συγκροτήματα παρόμοια με τους Nirvana, το σύστημα κατέγραψε ότι του αρέσει το συγκεκριμένο συγκρότημα, παρότι αυτό δεν είχε δηλωθεί ρητά.
Η δυνατότητα μνήμης έχει σαφή πρακτικά οφέλη: το chatbot μπορεί να θυμάται την εργασία, τις προτιμήσεις ή τον τρόπο γραφής ενός χρήστη, περιορίζοντας την ανάγκη επανάληψης των ίδιων πληροφοριών. Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η εξοικείωση με την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να μοιράζονται μαζί της ιδιαίτερα ευαίσθητες λεπτομέρειες, όπως θα έκαναν με έναν φίλο ή σύμβουλο.
Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Abhisek Dash, προειδοποιεί ότι όταν ένα σύστημα λειτουργεί ταυτόχρονα ως σύμβουλος, συνεργάτης και έμπιστος συνομιλητής, τα όρια της ιδιωτικότητας γίνονται δυσδιάκριτα. Εάν οι πληροφορίες αυτές χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώνουν συστηματικά τις πεποιθήσεις των χρηστών, ενδέχεται να ενισχύσουν προκαταλήψεις και πολιτική πόλωση.
Οι ερευνητές αναγνωρίζουν, πάντως, ότι η μελέτη έχει περιορισμούς, καθώς το σύστημα μνήμης του ChatGPT έχει έκτοτε αναβαθμιστεί. Οι χρήστες μπορούν επίσης να απενεργοποιήσουν τη λειτουργία αποθήκευσης μνήμης. Το βασικό ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: πόσο προσωπική μπορεί να γίνει μια συνομιλία με την τεχνητή νοημοσύνη προτού η εξατομίκευση μετατραπεί σε κίνδυνο για την ιδιωτικότητα;
