Ο “ογκόλιθος” που φέρει το όνομα Ocarina of Time ξεπέρασε την διάσταση του χρόνου, διαμορφώνοντας σε υπέρμετρο βαθμό το μέλλον της βιομηχανίας όπως ελάχιστοι άλλοι τίτλοι κατάφεραν. Μην ξεχνάμε ότι πίσω στο ταπεινό 1998 το 3D gaming βρισκόταν ακόμα σε πειραματικό στάδιο καθώς κανείς δεν ήξερε τι έπρεπε ακριβώς να κάνει με αυτήν την νεοφερμένη τεχνολογία. Και όμως, το Ocarina of Time κατόρθωσε πολύ περισσότερα πράγματα από το να προσφέρει μια λειτουργική και σταθερή gaming engine: έφτιαξε έναν ολοκληρωμένο, ζωντανό fantasy κόσμο με ριζοσπαστικό gameplay που αντάμειβε τους χρήστες για κάθε λεπτό παιχνιδιού που επένδυαν. Ήταν ένα ανηλεές βομβάρδισμα νέων mechanics, items και απρόβλεπτων καταστάσεων που ακολουθούσαν μεν το κλασσικό μοτίβο των top-down Zelda games αλλά με πρωτόγνωρο τρόπο. Δεν είναι τυχαίο που το Ocarina βρίσκεται στο Πάνθεον των videogames κατέχοντας την βαρύγδουπη πρωτιά στην λίστα με τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών του Metacritic.

Ωστόσο 28 χρόνια (ή 15 αν υπολογίσουμε και το overhaul του 3DS) είναι περισσότερο από το ένα τέταρτο του αιώνα οπότε αναπόφευκτα πάρα πολύς κόσμος δεν είχε την ευκαιρία να δει ποτέ τον τίτλο. Εξίσου δεδομένη είναι η επιθυμία των gamers άνω των 35 να επιστρέψουν στο Ocarina με σύγχρονα γραφικά, επομένως η στιγμή δεν θα μπορούσε να είναι καταλληλότερη για αυτό το εγχείρημα.

Το αποτέλεσμα μας χαρίζει τον πιο όμορφο και αρτιότερο τεχνικό τομέα στο Switch 2: ο κόσμος της Hyrule έχει αποκτήσει δυναμικό φωτισμό, ογκομετρική ομίχλη, ρεαλιστικά καιρικά φαινόμενα και πυκνή βλάστηση που κινείται δυναμικά στον άνεμο. Το Kokiri Forest π.χ. έχει νέες λεπτομέρειες και μικρές αλλαγές στη διάταξη ενώ το Lon Lon Ranch έχει ενσωματωθεί πιο φυσικά στον κεντρικό χάρτη της Hyrule. Γενικά, όλες οι περιοχές δείχνουν πιο “ζωντανές”, καθώς έχουν εμπλουτιστεί με ουσιαστικές και οργανικές παρεμβάσεις. Ως αποτέλεσμα, σημεία ενδιαφέροντος όπως το ηφαίστειο του Death Mountain ή ο ανεμόμυλος του Kakariko Village, δείχνουν πιο επιβλητικά από ποτέ. Τέλος, ο κύκλος ημέρας και νύχτας συνεχίζεται ακόμα και σε περιοχές όπου προηγουμένως ο χρόνος σταματούσε.

Τα παλιά πολυγωνικά μοντέλα του Nintendo 64 έχουν αντικατασταθεί με υφές υψηλής ανάλυσης και ολοκαίνουργια animations στις σκηνές δράσης και στους διαλόγους. Όταν π.χ. ο Link παίζει την Ocarina βλέπουμε τα δάχτυλα του να τοποθετούνται στις αντίστοιχες οπές σαν να έπαιζε πραγματικά τις νότες, ενώ τα facial animations δίνουν μια θεατρικότητα στις σκηνές που απουσίαζε στην έκδοση του Nintendo 64.

Το remake όπως ήταν αναμενόμενο δεν περιορίζεται στην αναβάθμιση του τεχνικού/σχεδιαστικού κομματιού: προχωρά και σε μια εκτενή σειρά διορθωτικών αλλαγών, τόσο στο gameplay όσο και στην παρουσίαση. Το Ocarina of Time στο Switch 2 δεν αποτελεί περίπτωση 1:1 remake. Ωστόσο, οι “purists” δεν έχουν λόγους ανησυχίας αφού οι βελτιστοποιήσεις αυτές είναι ως επί το πλείστον διακριτικές και δεν αλλοιώνουν την ιστορία ή την γενικότερη δόμηση του παιχνιδιού (π.χ. τα layout από τα dungeons παραμένουν όπως τα θυμάστε). Θα λέγαμε ότι κρίνονται στο σύνολο τους θετικά καθώς εντάσσονται στο καθεστώς των απαραίτητων gaming-νεοτερισμών που κάνουν φιλικότερο τον τίτλο σε αμύητο κοινό.

Από πλευράς gameplay η σημαντικότερη μάλλον αλλαγή εντοπίζεται στην ανάθεση πλήκτρου για άλμα. Στο πρωτότυπο, o Link πηδούσε αυτόματα όταν έφτανε στην άκρη μιας πλατφόρμας ή γαντζώνοταν σε περβάζια που μπορούσε να σκαρφαλώσει απλά στρίβοντας τον αναλογικό μοχλό στην κατεύθυνση του τοίχου. Στο remake ο χειρισμός αυτών των κινήσεων γίνεται πιο άμεσος και κάνει τον Link πιο ευέλικτο στο περιβάλλον. Είναι βέβαιο ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία gamers θα χρειαστούν λίγο χρόνο μέχρι να προσαρμοστούν, καθώς τα αντανακλαστικά τους θα τους οδηγήσουν αρκετές φορές στο… κενό μέχρι να συνηθίσουν αυτήν την πολύ βολική σύμβαση που αποδεικνύεται εξαιρετικά χρήσιμη και στους speedrunners. Ο συνδυασμός του canceled roll με προωθημένο άλμα είναι ο γρηγορότερος τρόπος για να διασχίσει κάποιος την Hyrule. Έχει προστεθεί όμως και dash move για μια πιο γρήγορη αλλά συμβατική μετακίνηση.

Στο γενικότερο πλαίσιο ευελιξίας πλέον έχει προστεθεί και ελεύθερη κίνηση κάμερας ακόμα και σε περιοχές που δεν υπήρχε (π.χ. στο Castle Town), ενώ ο αναβαθμισμένος χειρισμός στην στόχευση των Bow, Slingshot και Hookshot, κάνει την εμπειρία πιο ευχάριστη. Όπως και στο remake του 3DS, προαιρετικά υποστηρίζονται και motion controls. Στο πλαίσιο αυτών των αλλαγών πάντως είχαμε και την “απώλεια” του Free Look που γύριζε την κάμερα σε πρώτο πρόσωπο. Ακόμα και αν δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο το original Ocarina, στο πλαίσιο των αλλαγών που κάνουν το παιχνίδι ακόμα πιο προσιτό, συναντάμε επίσης το μεγαλύτερο αρχικό wallet (200 ruppes έναντι 99 στο πρωτότυπο), ένα bottle ακόμα σε σύνολο πέντε, καλύτερο σύστημα inventory, μια Navi πολύ πιο “ήσυχη” και λιγότερο παρεμβατική αλλά και ένα καινούργιο σύστημα αρχειοθέτησης των quests ονόματι Threads of Time για να υπάρχει σύγχυση στο τι πρέπει να κάνετε μετά.

Ακόμα και αν δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο παιχνίδι, στο γενικότερο πλαίσιο των βελτιώσεων που ενσωματώθηκαν για να γίνει ακόμα πιο προσιτό, θα βρούμε το μεγαλύτερο αρχικό wallet (200 ruppes έναντι 99 στο πρωτότυπο), ένα bottle ακόμα σε σύνολο πέντε, καλύτερο σύστημα inventory, μια Navi πολύ πιο “ήσυχη” και λιγότερο παρεμβατική αλλά και ένα καινούργιο σύστημα αρχειοθέτησης των quests ονόματι Threads of Time για να υπάρχει σύγχυση στο τι πρέπει να κάνετε μετά. Ένα νέο item κάνει και την εμφάνιση του, το Business Scrub Seed όπου επιτρέπει στον Link να φωνάξει ανά πάσα στιγμή έναν έμπορο Deku για να αναπληρώσει τις προμήθειες του με το αζημείωτο ενώ η Nintendo πρόσθεσε στο mobile app του Switch και τα Zelda Notes όπου μπορεί κανείς να ελέγξει την πρόοδό του βλέποντας δεδομένα παιχνιδιού σε πραγματικό χρόνο, την θέση των collectables ή απλά να… παίξει μουσική με μια digital ocarina.

Με διαφορά πάντως το πιο παράξενο feature είναι η δυνατότητα ενεργοποίησης του μικρόφωνου στο Switch 2 ώστε να μουρμουρίσετε τις μελωδίες και ο Link να παίξει το αντίστοιχο τραγούδι. Εναλλακτικά μπορείτε να παίξετε με κάποιο μουσικό όργανο και η κονσόλα θα αντιληφθεί τονικά ποιο τραγούδι θέλετε. Φυσικά όλα τα παραπάνω συγκαταλέγονται στα γνωστά gimmicky features της Nintendo που μπορείτε να τα αγνοήσετε ολοκληρωτικά χωρίς να χάσετε κάτι ουσιαστικό.

Ολοκληρώνοντας την κριτική μας θα λέγαμε ότι το remake αγγίζει την απόλυτη απόδοση. Διατηρεί αναλλοίωτη τη νοσταλγική του ταυτότητα, καθώς η ιστορία, οι χαρακτήρες, οι βασικές περιοχές και η περιπέτεια παραμένουν αναγνωρίσιμα. Παράλληλα, γρίφοι και μηχανισμοί γίνονται πιο φιλικοί στον χρήστη, ενώ ο χειρισμός πλησιάζει περισσότερο την φιλοσοφία του Breath of the Wild. Με λίγα λόγια, είναι ο απόλυτος τρόπος για να παίξει κανείς αυτό το θρυλικό παιχνίδι. Οι απλοποιήσεις ίσως δημιουργήσουν κάποια παράπονα ενώ θα θέλαμε να δούμε σε κάποιο μελλοντικό update την ενσωμάτωση του Master Quest.
Σίγουρα ο καλύτερος τρόπος να κλείσει μια ήδη πλούσια χρονιά για το Switch 2!
The Good
- Εντυπωσιακά γραφικά και σταθερός ρυθμός καρέ και σε docked αλλά και σε handheld
- Eνα νέο καινούργιο gauntlet mode
- Πιστό στο όραμα του πρωτότυπου τίτλου
- Game design που άντεξε απόλυτα στο πέρασμα του χρόνου
The Bad
- Ανεπαρκές clipping
- Δεν υπάρχει πολύ νέο content
- Tουλάχιστον για τώρα απουσιάζει το master quest.
*****





