Εκεί που η ψηφιακή εποχή έμοιαζε να έχει «τελειώσει» κάθε φυσική μορφή ψυχαγωγίας, οι βιντεοκασέτες, τα CD και γενικά τα αναλογικά μέσα επιστρέφουν με έναν τρόπο σχεδόν… απροσδόκητο. Και όχι απλώς επιστρέφουν, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις αποκτούν αξία που φτάνει σε επίπεδα συλλεκτικών αντικειμένων.
Όταν μια κασέτα κοστίζει όσο ένα ταξίδι
Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί της «έκρηξης». Πλατφόρμες αγοραπωλησιών καταγράφουν αυξήσεις που αγγίζουν το 40%, ενώ σπάνιες κασέτες φτάνουν σε τιμές που ξεπερνούν τα 3.600 ευρώ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μια VHS ταινία τρόμου που έφτασε αυτό το ποσό σε δημοπρασία, ενώ τίτλοι όπως το Star Wars ή cult horror ταινίες ξεπερνούν εύκολα τα 1.000 ευρώ.
Η αξία εδώ δεν είναι τυχαία. Παίζει ρόλο η σπανιότητα, το αν πρόκειται για περιορισμένη έκδοση, αν η ταινία δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε ψηφιακή μορφή, αλλά και η κατάσταση του αντικειμένου. Μια σφραγισμένη κασέτα μπορεί να εκτοξεύσει την τιμή της.
Νοσταλγία ή ανάγκη για «κάτι αληθινό»;
Φυσικά, δεν είναι μόνο το συλλεκτικό κομμάτι. Πίσω από αυτή την τάση κρύβεται και μια πιο βαθιά αλλαγή στη νοοτροπία. Σε έναν κόσμο όπου όλα είναι άυλα, προσωρινά και βασίζονται σε συνδρομές, όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται ξανά στην ιδιοκτησία.
Θέλουν να έχουν κάτι στα χέρια τους. Να το βάζουν στο ράφι, να το αγγίζουν, να το κρατούν. Σε αντίθεση με το streaming, όπου μια ταινία μπορεί να «εξαφανιστεί» από τη μια μέρα στην άλλη, μια κασέτα ή ένα CD είναι εκεί, σταθερό και δικό σου.
Η παράλληλη επιστροφή CD και κασετών ήχου
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στις VHS. Τα CD σημείωσαν αύξηση πωλήσεων έως και 76% μέσα σε δύο χρόνια, ενώ οι κασέτες ήχου ανεβαίνουν επίσης, με αύξηση περίπου 25%. Και εδώ ισχύει το ίδιο μοτίβο. Δεν είναι απλώς nostalgia trend, αλλά μια συνειδητή επιλογή επιστροφής σε κάτι πιο «χειροπιαστό», πιο προσωπικό.
Το απρόβλεπτο side effect: η επιστροφή των συσκευών
Η ζήτηση για φυσικά μέσα φέρνει μαζί της και κάτι που λίγοι περίμεναν… την αναβίωση των ίδιων των συσκευών. Τα VHS players, για παράδειγμα, έχουν αυξήσει τις πωλήσεις τους κατά περίπου 47% τον τελευταίο χρόνο.
Παράλληλα, επιστρέφουν στο προσκήνιο και άλλες «ξεχασμένες» τεχνολογίες, όπως οι παλιές ψηφιακές κάμερες και τα πρώτα κινητά τηλέφωνα, όχι πλέον ως εργαλεία ανάγκης, αλλά ως αισθητική και lifestyle επιλογή.
Αν το δεις ψύχραιμα, δεν πρόκειται απλώς για μια μόδα. Είναι περισσότερο μια αντίδραση. Μια μικρή, αλλά ξεκάθαρη στροφή προς το απτό, το συλλεκτικό και το προσωπικό.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα αντικαταστήσουν το streaming, γιατί δεν θα το κάνουν. Το ενδιαφέρον είναι ότι, μέσα στην υπερβολή του ψηφιακού, φαίνεται πως υπάρχει ανάγκη για επιστροφή σε κάτι πιο απλό, πιο υλικό και ίσως τελικά πιο ουσιαστικό.
